เธอเห็นฉัน..เสียใจ..อย่าไกลห่าง
ทิ้งให้..อ้างว้าง..บนถนนหนทาง..ไร้ความหมาย..
ปลอบโยน..สักครั้ง..จากส่วนลึก..ของหัวใจ..
ให้กับคนที่.." ไร้ความหมาย " จะได้ไม่เสียน้ำตา..
ถึงแม้เธอเป็นแค่..คนเดินผ่าน..
ฉันก็ยังปรารถนา..
อยากมองเห็น..ความเห็นใจ..จากแววตา..
มอบให้..คนอ่อนล้า..และหลงทาง..
ขอคำ..ปลอบใจ..ให้สักครั้ง..
แม้ว่ายังไม่เคย..รู้จักกันจากที่ไหน..
ฉันพบเธอ..วันนี้..ก็รู้สึกสดชื่นจากข้างใน..
อยากขอคำ.." ปลอบใจ" จากคนห่างไกล..ที่เดิน..ผ่านมา..
ธีฑคัมภร อภิชาตอนันต์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น